ایجاد پیش زمینه در روابط دوستی

این موضوع رو خیلی از پسرها و دخترهایی که به دانشگاه میرن و برای اولین بار تو کلاسهای مختلط میشینن خیلی زود متوجه میشن. یکی دو ماه اول گروه دخترها و پسرها کاملاً واسه همدیگه نامرئی هستند! پسرها فقط به همدیگه نگاه میکنن, به هم سلام میکنن و با هم حرف میزنن و دخترها هم همینطور. حتی جالب تر اینکه اگه مثلاً تعداد زیادی دختر تو یه کلاس باشن, واسه یه پسر خیلی سخته که تنهایی بره تو اون کلاس !!

الف – نامرئی نباشید : خیلی ها هستن که سالها به یک محل رفت و آمد میکنن و هیچ کس متوجه وجودشون نمیشه! سرشون رو میندازن پائین, آسه میان و آسه میرن و خیلی مواظبن که مورد اصابت شاخ گربه قرار نگیرن. هیچ وقت جرات نمیکنن که به صورت یه نفر نگاه کنن چه برسه به اینکه بخوان باهاش حرف بزنن… نظر شما رو نمیدونم, اما خودم حدس میزنم که اینجور آدمها حتی از خودشون تو آینه هم خجالت بکشن که البته تعجبی هم نداره. اولین قدم برای این افراد اینه که از حالت نامرئی بودن خارج بشن. آسونترین روشی که به ذهن من میرسه سلام کردنه! من نمیتونم قدرت و معجزه سلام رو برای شما توصیف کنم. خودتون رو مجبور کنید که به دیگران (منظورم کسانیه که بیشتر از یک بار میبینید, مثل همکلاسیها یا همسایه ها و …) سلام کنید. این کار نه جرمه, نه غیر اخلاقی و نه خلاف عرف. البته لازم نیست که حتماً با گفتن کلمه «سلام» و با صدای بلند سلام کنید, میتونید فقط با یک اشاره سر کوتاه به دیگران سلام کنید. سلام کردن باعث میشه که در خاطر افراد بمونید و دیگران متوجه وجود شما بشن و زمینه برای آشنایی های بعدی فراهم بشه. لازم نیست که حتماً وایسین و چاق سلامتی هم بکنید, یک سلام ساده با اشاره سر کافیه… و بعدش خیلی معمولی رد بشین. من 99% تضمین میکنم که از دفعه دوم و سوم به بعد همه (چه دختر و چه پسر) به شما جواب میدن و حتی تعجب میکنید که بعضی ها اسمتون رو هم میدونن و ممکنه از خیلی ها یک لبخند هم دریافت کنید!